درباره من

من منا گل کار هستم…

متولد سال ۱۳۵۹،… متولد سال جنگ،… اما همواره عاشق صلح!…

آدم ساکتی هستم، از تنهایی لذت می برم، خودمو هم با همه چیز سریع وفق میدم…

درس زیاد خوندم، مدرک هم چند تایی دارم، اما دوست ندارم بقیه منو با تحصیلاتم بسنجن…

دوست دارم صادق باشم، دوست دارم خودم باشم،… سعی می کنم در مورد بقیه قضاوت نکنم و دیگران رو ناراحت نکنم، آزار دادن بی بهانه تو ذاتم نیست…

اما همه این خصوصیات خوب حدی داره، که تا وقتی دیگران شروع به آزمودن میزان اونها نکنن معمولا اونها هم درست کار می کنن…


اینجا مثل کمد کوچیک پاتختی جهیزیه مامانمه که من سندش رو زده بودم به نام و همه در و دیوار داخلش رو با کاغذ کادوهای برق برقی پر از قلبهای آبی و صورتی پوشونده بودم، وسطش پر از گوش ماهی بود و دور و برش پر از چیزای کوچیکی که برام پر از خاطره بودن… و البته محل اختفای دفترچه های خاطراتم…

اینجا میام فقط وراجی می کنم، قرار نیست چیزی یاد بدم، قرار نیست با کسی تسویه حساب کنم، قرار نیست خودمو نمایش بدم، قرار نیست کل زندگی خصوصی خودمو به حراج بذارم، قرار نیست زندگی واقعیم قربانی زندگی مجازیم بشه… قراره اینجا فقط جای اون کاغذ پاره هایی رو پر کنه که قدیمها با مداد نوکی پر می کردم و الان نصفشون قابل خوندن نیستن!…


اگر اینجا میای، زور نزن که حرفهام رو صد جور تعبیر بکنی، همونی که خوندی رو باور کن…

اگر اینجا میای، بی زحمت توقعاتت رو بذار همون گوشه، کنار کی بورد یا موس،… با عرض معذرت، من فقط در قبال توقعات خودم از خودم مسئول هستم!

اگر اینجا میای، گیر نده، مشکلات من یک مساله شخصی هستن و من خودم باید اونها رو شناسایی کنم…

اگر اینجا میای،… فقط آروم باش، بی خیال…


با تشکر